Mercedes-Benz Actros MP3

Actros w skrócie

Actros produkowany jest od 1996 r. i przez ten czas zmienił kilka generacji. Najczęściej kupowany jest jako 4x2 ciągnik siodłowy do transportu międzynarodowego, ale zdarzają się też 6x2 ciągniki i podwozia z osią podnoszoną lub skrętną, a do cięższych zadań — wersje 6x4 i 8x4.

Nazwa modelu zwykle pokazuje podstawowe dane: pierwsze dwie cyfry oznaczają klasę masy całkowitej w tonach, kolejne — moc silnika podzieloną przez dziesięć. Na przykład 1845 to pojazd klasy około 18 t z silnikiem o mocy około 450 AG, a litery LS oznaczają najczęściej ciągnik siodłowy.

Actros ceniony jest za wygodne kabiny, solidną technikę i szeroką sieć serwisową. Dla sektora budowlanego od 2013 r. Mercedes-Benz oferuje oddzielny model Arocs, dlatego nowsze Actrosy są w większości przeznaczone do transportu długodystansowego.

Generacje — czym się różnią

Pierwsze trzy generacje (1996–2011, często nazywane MP1, MP2 i MP3) miały silniki wysokoprężne V6 i V8. Dziś to najtańsze Actrosy, ale większość z nich ma bardzo duży przebieg i zwykle spełnia starsze normy Euro, więc lepiej nadają się do prac lokalnych niż do tras międzynarodowych.

Czwarta generacja (2011–2018, MP4) została zaprojektowana od nowa: nowa kabina, rzędowe silniki sześciocylindrowe i normy Euro 6. To najpopularniejsza generacja na rynku wtórnym — podaż jest duża, a część egzemplarzy ma predykcyjny tempomat oparty na mapie (Predictive Powertrain Control), który pomaga oszczędzać paliwo.

Piąta generacja (od 2019 r., MP5) zewnętrznie przypomina czwartą, ale otrzymała cyfrowy zestaw wskaźników, więcej systemów wspomagających jazdę i często — kamery MirrorCam zamiast lusterek. Od 2021 r. oferowany jest także Actros L z przestronniejszymi kabinami i wyższej klasy wyposażeniem.

Silniki i skrzynie biegów

Starsze generacje miały najczęściej silniki V6 (OM 501 LA) lub V8 (OM 502 LA). W drugiej i trzeciej generacji pojawił się system BlueTec z AdBlue, który pozwolił osiągnąć normy Euro 4 i Euro 5.

Od czwartej generacji stosuje się rzędowe silniki sześciocylindrowe: najczęściej 12,8 l OM 471 (około 420–530 AG), rzadziej — mniejszy 10,7 l OM 470 lub największy 15,6 l OM 473. Silniki Euro 6 mają układ AdBlue i filtr cząstek stałych.

Wczesne Actrosy często miały półautomatyczną skrzynię biegów Telligent, a nowsze — zautomatyzowaną skrzynię mechaniczną Mercedes PowerShift. Często montowany jest także retarder, który hamuje silnikiem lub skrzynią biegów i oszczędza hamulce.

Co sprawdzić przy zakupie używanego Actrosa

Przebieg i godziny pracy silnika sprawdzaj na podstawie historii serwisowej i danych z tachografu — ciągniki siodłowe często przejeżdżają ponad 100 000 km rocznie. Poproś o raport diagnostyczny: widać w nim zapisane błędy, obciążenie silnika, a czasem — zużycie paliwa.

Przetestuj skrzynię biegów: przełożenia powinny zmieniać się bez zacięć i szarpnięć, a sprzęgło nie powinno się ślizgać. Sprawdź działanie retardera, układ AdBlue, czujniki NOx i filtr cząstek stałych — naprawa tych elementów jest często droga. W starszych pojazdach warto sprawdzić także szczelność układu pneumatycznego.

Obejrzyj ramę (czy nie ma pęknięć, spawów i silnej korozji), sprzęg siodłowy, zawieszenie kabiny i wnętrze. Upewnij się, że tachograf działa, jest sprawdzony, a pojazd spełnia wymaganą przez ciebie normę Euro.

Kabiny

Nazwy kabin i wyposażenie różnią się w zależności od generacji i rocznika; podajemy najczęściej spotykane w Europie kabiny Actrosa.

Porównanie kabin generacji 4–5

Do tras międzynarodowych najczęściej wybiera się kabinę StreamSpace lub BigSpace z ciągnikiem 4x2 i silnikiem OM 471. GigaSpace ma sens, gdy kierowca mieszka w kabinie kilka tygodni, natomiast ClassicSpace lepiej nadaje się do krótszych zadań.

Najczęściej zadawane pytania