Mitsubishi Outlander CW

Outlander w skrócie

Outlander jest produkowany od początku lat 2000. Druga generacja (2006–2012) jest dziś już rzadka, a na rynku wtórnym dominują auta trzeciej generacji (2012–2021). Czwarta generacja pojawiła się w 2021 r., ale w Europie zaczęto ją sprzedawać dopiero w 2024 r. i tylko jako hybrydę plug-in.

Outlander jest ceniony za przestronność, niezawodny napęd na cztery koła i prostą technikę. Benzynowe i dieselowe auta trzeciej generacji mogą mieć siedem miejsc, a PHEV — tylko pięć. Outlander PHEV przez długi czas był jednym z najchętniej kupowanych hybryd plug-in w Europie.

III i IV generacje — czym się różnią

Trzecia generacja (2012–2021) była kilkakrotnie odświeżana: w 2015 r. otrzymała nowy przód z chromowanymi elementami w kształcie „X” i cichszą kabinę, a od roku modelowego 2019 wersja PHEV dostała silnik 2.4, większą baterię i mocniejszy tylny silnik elektryczny. To najpopularniejsza generacja na rynku wtórnym — wybór jest duży.

Czwarta generacja (w Europie od 2024 r.) powstała na tej samej platformie co Nissan X-Trail. Jest znacznie nowocześniejsza: większa, około 20 kWh bateria, dłuższy zasięg w trybie elektrycznym, możliwość zamówienia siedmiu miejsc i bardziej luksusowe wnętrze. Na rynku wtórnym takich aut jest na razie niewiele, a ceny są znacznie wyższe.

Silniki, PHEV i ładowanie

Benzynowe Outlandery trzeciej generacji najczęściej mają silnik 2.0 (ok. 150 KM) lub 2.4 ze skrzynią CVT, a diesel — 2.2 DI-D (ok. 150 KM) z manualną lub automatyczną skrzynią biegów. Część aut benzynowych ma tylko napęd na przednie koła.

Outlander PHEV ma silnik benzynowy, dwa silniki elektryczne (z przodu i z tyłu) i napęd na cztery koła. Do 2018 r. stosowano silnik 2.0 i baterię ok. 12 kWh, a od roku modelowego 2019 — silnik 2.4 i baterię 13,8 kWh. Według danych producenta na samym prądzie można przejechać ok. 40–50 km, a w PHEV czwartej generacji — ok. 80 km, jednak zimą i na autostradzie zasięg jest znacznie mniejszy.

PHEV trzeciej generacji ładuje się prądem przemiennym z niewielką mocą (najczęściej przez złącze Type 1), dlatego pełne naładowanie baterii w domu zajmuje kilka godzin; wiele aut ma też złącze szybkiego ładowania CHAdeMO. W niskiej temperaturze silnik benzynowy częściej włącza się do ogrzewania kabiny, więc zimą zasięg w trybie elektrycznym się skraca.

Co sprawdzić, kupując używanego Outlandera

Bateria hybrydy plug-in z czasem się zużywa, więc po naładowaniu auta sprawdź, ile kilometrów pokazuje w trybie elektrycznym, i porównaj z danymi nowego auta. Dokładniejszy stan baterii może pokazać diagnostyka w serwisie. Przetestuj też ładowanie — zarówno prądem przemiennym, jak i CHAdeMO, jeśli auto je ma.

W autach PHEV z powodu rekuperacji hamulce są używane rzadziej, dlatego tarcze, zwłaszcza tylne, często rdzewieją — obejrzyj je. W dieselach 2.2 DI-D, które dużo jeździły po mieście, sprawdź filtr cząstek stałych (DPF).

Obejrzyj podwozie i nadkola pod kątem korozji, przetestuj napęd na cztery koła i skrzynię CVT — powinna działać płynnie, bez wycia. Przebieg weryfikuj na podstawie wpisów serwisowych i z badań technicznych.

Wersje wyposażenia

Nazwy wersji wyposażenia bardzo różnią się w zależności od kraju i roku (np. w Wielkiej Brytanii i Niemczech używano innych nazw); podajemy często spotykane w Europie wersje trzeciej generacji.

Porównanie wersji wyposażenia III generacji

Dla większości nabywców najlepszym wyborem jest Outlander PHEV z 2019 r. lub nowszy z wyposażeniem Intense. Instyle warto wybrać ze względu na komfort, a benzynowy lub wysokoprężny Outlander pasuje tym, którzy nie mogą regularnie ładować samochodu.

Najczęściej zadawane pytania