Renault Twingo I

Twingo w skrócie

Pierwsza generacja Twingo (1992–2007) wyróżniała się jednobryłowym nadwoziem i przesuwną tylną kanapą. Dziś takich samochodów na Litwie zostało niewiele, dlatego na rynku używanych najczęściej wybiera się generacje II i III.

Wszystkie generacje — hatchbacki trzy- lub pięciodrzwiowe, przeznaczone głównie do jazdy po mieście. Twingo jest niewielkie, łatwo je zaparkować i zwykle niedrogo się je serwisuje, ale na długie trasy z pełnym bagażem nadaje się gorzej niż większe samochody klasy B.

Generacje II i III — czym się różnią

II generacja (2007–2014) — samochód o konwencjonalnej konstrukcji z silnikiem z przodu i przednim napędem, technicznie blisko spokrewniony z Clio. Produkowany wyłącznie jako trzydrzwiowy; w latach 2011–2012 przeszedł lifting: zmieniono przednią część i elementy wnętrza. Auta tej generacji są tanie i proste, ale większość ma już duży przebieg.

III generacja (premiera w 2014 r.) powstała wspólnie z modelem smart forfour: silnik umieszczono z tyłu, pod podłogą bagażnika, a koła napędowe są z tyłu. Dzięki temu Twingo ma bardzo mały promień zawracania i więcej miejsca w kabinie, choć bagażnik jest niewielki. Produkowano je wyłącznie jako pięciodrzwiowe, w 2019 r. przeszło lifting, a od 2020 r. oferowano także elektryczną wersję Twingo E-Tech (wcześniej Z.E.).

Jeśli potrzebujesz prostego i taniego auta do miasta, wystarczy generacja II. Jeśli zależy ci na pięciu drzwiach, nowszym wyposażeniu i lepszym stanie — warto wybrać generację III, najlepiej po liftingu z 2019 r.

Silniki i skrzynie biegów

W II generacji najczęściej spotyka się benzynowe silniki 1.2 (ok. 60 i 75 KM), rzadziej 1.2 TCe z turbo (ok. 100 KM) i diesla 1.5 dCi. Najbardziej sportowa jest Twingo Renaultsport z silnikiem 1.6 (ok. 133 KM).

W III generacji podstawę stanowi wolnossący trzycylindrowy silnik 1.0 SCe (ok. 65–75 KM) oraz 0.9 TCe z turbo (ok. 90 KM), a w wersji GT — ok. 110 KM. Wersja elektryczna ma niewielką baterię, więc najlepiej sprawdza się w mieście i najbliższej okolicy.

Najczęściej występuje manualna skrzynia biegów. W II generacji oferowano zautomatyzowaną skrzynię Quickshift, a w III generacji z silnikiem TCe — dwusprzęgłową skrzynię automatyczną EDC.

Co sprawdzić, kupując używanego Twingo

Silniki 1.2 w II generacji mają pasek rozrządu — zapytaj, kiedy był wymieniany, bo zerwany pasek często oznacza drogi remont silnika. Zautomatyzowana skrzynia Quickshift powinna zmieniać biegi bez długich przerw i szarpnięć; jeśli tak nie jest, może być potrzebna naprawa mechanizmu zmiany biegów.

W samochodzie III generacji wypróbuj skrzynię EDC podczas ruszania i wolnej jazdy — szarpanie jest sygnałem ostrzegawczym. Ponieważ silnik jest z tyłu, warto sprawdzić, czy pod podłogą bagażnika nie ma śladów wycieku oleju lub płynu chłodzącego.

W przypadku wersji elektrycznej poproś o pokazanie raportu stanu baterii i przetestuj ładowanie. We wszystkich samochodach — przebieg sprawdzaj na podstawie wpisów z badań technicznych i serwisów, a nadwozie — pod kątem kolizji miejskich: wgnieceń, malowanych zderzaków i nierównych szczelin.

Wersje wyposażenia

Nazwy i wyposażenie różnią się w zależności od rynku i rocznika; podajemy najczęściej spotykane w Europie wersje wyposażenia.

Porównanie wersji wyposażenia III generacji

Dla większości kupujących najlepsze będą Zen lub Intens: mają więcej wyposażenia podnoszącego komfort, a cena wciąż jest niska. GT warto wybierać tylko wtedy, jeśli chcesz żwawszego i bardziej sportowego auta miejskiego.

Najczęściej zadawane pytania