Honda VFR 1200F

VFR 1200F kortom

De VFR 1200F werd in 2010 geïntroduceerd als de opvolger van de langlopende VFR-lijn. Hij verschilt van zijn voorgangers door een grotere motor, kardanedrijving in plaats van een ketting en veel aandacht voor comfort, waardoor deze motorfiets beter geschikt is voor lange reizen dan voor circuits.

Het is een vrij zware motorfiets (ongeveer 270 kg met vloeistoffen), maar de lage zwaartepunt en soepele motor maken hem gemakkelijk te besturen. Door de kardanedrijving hoef je je geen zorgen te maken over kettingonderhoud, en door de V4-configuratie heeft de motor een uniek geluid en een gelijkmatige trekkracht.

Versies — wat zijn de verschillen

De VFR 1200F werd geproduceerd in één generatie van 2010–2017 met kleine updates gedurende deze periode. Het belangrijkste verschil dat een koper in advertenties zal zien, is de versnellingsbak: handgeschakeld met zes versnellingen of Honda DCT — een dubbele koppeling met automatische of semi-automatische schakeling.

De DCT-versie is handiger in de stad en op lange reizen, omdat je niet hoeft te schakelen. Hij heeft verschillende modi (D, S en handmatige schakeling met knoppen), maar is complexer en duurder in onderhoud. De handgeschakelde versie is eenvoudiger en lijkt meer op het klassieke motorgevoel.

Motor en versnellingsbak

De motor is een V4 met een cilinderinhoud van ongeveer 1,2 liter, vloeistofgekoeld, met ongeveer 170 pk vermogen en ongeveer 130 Nm koppel. De motor is krachtig over het hele toerental, waardoor je rustig kunt rijden zonder vaak te schakelen.

Het vermogen wordt via een cardanasaandrijving naar het achterwiel overgebracht, en niet via een ketting. Dit type aandrijving is stil, schoon en vereist geen regelmatig onderhoud, maar de olie in de achterbrug moet periodiek vervangen worden. Deze versie is een A-categorie motor — je kunt hem niet rijden met een A2 rijbewijs.

Wat te controleren bij het kopen van een gebruikte VFR 1200F

In de DCT-versie probeer alle modi: de schakelingen moeten soepel zijn, zonder stoters of trekken. Vraag of de DCT-olie en filter zijn vervangen volgens de fabrikantsspecificaties. In de handgeschakelde versie controleer of de versnellingen duidelijk inschakelen en of de koppeling niet slippert.

Controleer de cardanas: er mogen geen oliesporen rondom de achterbrug zijn, en er mag geen geruis van knarsen of klikken zijn tijdens het rijden. Vraag naar de geschiedenis van de voertuiginspecties van de V4-motor — dit gebeurt volgens de fabrikantsintervallen en kan duur zijn.

Voor deze motoren worden vaak terugroepacties uitgevoerd — vraag of deze zijn uitgevoerd door een officiële dealer. Controleer de remmen, de staat van de achterste demper, of er geen valsporen op het plastic en de voetsteunen zijn, evenals de servicegeschiedenis.

Versies

De benamingen en uitrusting verschillen per markt en jaar; we geven de meest voorkomende versies in Europa weer.

Vergelijking van de handgeschakelde en DCT-versies

Als je eenvoudige en betrouwbare techniek wilt, kies dan voor de handgeschakelde versie. De DCT is geschikt voor wie comfort belangrijk vindt, maar je moet de geschiedenis van de versnellingsbak goed nakijken.

Veelgestelde vragen