Pontiac Ventura

Ventura w skrócie

W 1960 roku Ventura pojawiła się jako ulepszona wersja „Pontiac Catalina” — czterodrzwiowy hardtop „Vista” lub dwudrzwiowe „Sports Coupe”. Była droższa od „Star Chief”, ale tańsza od „Bonneville”. Jej sukces zainspirował do stworzenia „Grand Prix” w 1962 roku. Nazwa pochodzi od miasta Ventura w Kalifornii.

W 1971 roku nazwa Ventura została przeniesiona na nowy model „Ventura II” z serii „X-body”, oparty na „Chevrolet Nova”. Po 1972 roku zrezygnowano z dodawania „II”, a w 1978 roku Ventura zastąpiła „Phoenix”. W artykule skupiamy się głównie na generacji 1971–1977, która najczęściej spotykana jest na rynku.

Który okres wybrać

W latach 1960–1970 Ventura była tylko wersją „Catalina” z emblematami, obręczami kół, sportowym kierownicą i charakterystycznym trójkolorowym malowaniem nadwozia. Można ją było łączyć także z mocnym silnikiem „Pontiac” 421 H.O. V8. Tego typu samochody są duże, a znalezienie części i elementów wykończenia jest trudniejsze.

1971–1977 Ventura — kompaktowy, prosty samochód z napędem na tylne koła, który łatwiej utrzymać. W 1973 roku modele w wyższych wersjach wyposażenia pojawiły się podwójne reflektory w stylu „Firebird” i GTO, a „Ventura Custom” stała się osobną serią. W latach 1971–1975 dwudrzwiowe modele były dostępne z pakietem „Sprint”.

W połowie 1972 roku pojawiła się seria ograniczona „Ventura SD” — sportowo-luksusowa wersja dla rynku Południowej Kalifornii. Wyprodukowano około 250 sztuk, wszystkie w fabryce „Van Nuys” w Kalifornii.

Silniki i skrzynie biegów

1971 Ventura II miał silnik o pojemności 250 cali sześciennych (4,1 l) z sześcioma cylindrami lub 307 cali sześciennych (5,0 l) V8. W 1972 roku jako opcja pojawił się silnik V8 o pojemności 350 cali sześciennych (5,7 l) z podwójnym gaźnikiem, który w latach 1973–1974 stał się głównym V8.

Standardowa skrzynia — mechaniczna, trójbiegowa z przełącznikiem przy kolumnie kierownicy. Dodatkowo dostępne były mechaniczna czterobiegowa, automatyczna dwubiegowa (z silnikiem sześciocylindrowym) oraz automatyczna trójbiegowa „Turbo Hydra-Matic” (z V8). W 1973 roku Ventura z sześciocylindrowym silnikiem był ostatnim „Pontiakiem”, w którym można było wybrać automatyczną skrzynię dwubiegową.

Co sprawdzić przy zakupie używanego Ventura

Jak w przypadku innych samochodów z tamtych czasów, najważniejsze jest sprawdzenie stanu nadwozia. Sprawdź podłogę, obudowy kół, progi, dno bagażnika i dolne części drzwi. Szczególnie uważnie sprawdź, czy samochód nie był malowany po wypadku lub skomplikowanym remoncie.

Jeśli samochód sprzedawany jest jako „Sprint” lub „SD”, sprawdź, czy naprawdę ma odpowiednie wyposażenie, bo takie pakiety często są powtarzane na zwykłych Ventura. Zapytaj także, jaki silnik i skrzynia biegów są zamontowane, i czy numery pasują do dokumentów.

Komponenty mechaniczne kompaktowych Ventura często są wspólne z „Chevrolet Nova”, więc części łatwiej znaleźć. Części z okresu 1960–1970 roku na bazie „Catalina” trudniej znaleźć.

Wersje i pakiety

Nazwy i wyposażenie różnią się w zależności od roku; podajemy główne wersje Ventura.

Porównanie kompaktowych modeli Ventura

Dla większości kupujących najlepszym wyborem jest dobrze zachowana Ventura z silnikiem 350 V8. Sprint warto wybrać ze względu na wygląd, a SD tylko dla kolekcjonerów, bo takich samochodów jest bardzo mało.

Najczęściej zadawane pytania