English
Lietuvių
Latviešu
Eesti
Polski
Русский
Українська
Deutsch
Nederlands
Čeština
Slovenčina
Svenska
Norsk
Dansk
Suomi
Ferrari Dino 166 F2: 1967–1969 Formule 2 monoposto
De Ferrari Dino 166 F2 is een Formule 2 racewagen met open wielen die door Scuderia Ferrari is ontworpen voor het nieuwe Europese Formule 2-kampioenschap van 1967. Hier bespreken we zijn oorsprong, technologie en de seizoenen waarin hij heeft geracet.
Ferrari Dino 166 F2 kortom
De Ferrari Dino 166 F2 is een Formule 2 racewagen met open wielen die door Scuderia Ferrari is ontworpen, gebouwd en geproduceerd in 1967. In totaal zijn er zeven van dergelijke auto's gemaakt.
De naam geeft de 1,6 l cilinderinhoud en zes cilinders aan, terwijl 'Dino' verwijst naar de motorenfamilie die vernoemd is naar Enzo Ferrari's zoon Alfredo 'Dino' Ferrari.
Geschiedenis en ontwikkeling
In 1967 werd een apart Europees Formule 2-kampioenschap ingesteld, speciaal voor de 166 F2. Voorheen nam Ferrari alleen deel aan Formule 2-racen wanneer de Formule 1-wereldkampioenschapsevenementen volgens Formule 2-regels werden gehouden, voornamelijk in de jaren 1950.
De auto had een zescilindermotor die was gebaseerd op de Dino V6, en het chassis bestond uit een buizen- en plaatstaalconstructie. In 1967 bracht Scuderia hem slechts één keer aan de start, maar het programma werd serieuzer in 1968.
Techniek en prestaties
In 1968 kreeg de motor 24 kleppen, en de auto werd verder verbeterd. Dat jaar behaalden Ernesto Brambilla en Derek Bell de derde en vierde plaats in het Europese Formule 2-kampioenschap.
In 1969 was de Bella vijfde, Brambilla achtste. Het Formule 2-programma van Ferrari eindigde aan het einde van 1969. De auto werd nog even gebruikt: Andrea de Adamich reed in de Argentijnse 'Temporada'-serie, en Chris Amon won in 1969 de Tasman-serie en bewijst dat deze familieauto in wezen concurrentieel is.
Waar kun je hem zien en is het mogelijk om hem te kopen
Dino 166 F2-auto's behoren meestal tot verzamelaars en worden soms tentoongesteld op beurzen, zoals de 'Rétromobile' in Parijs. Ze nemen ook deel aan historische races.
Ze worden zelden verkocht en de prijzen worden niet openbaar gemaakt. Dit is een echte verzamelobject voor een race-monoposto, geen dagelijkse auto.
Versies en evolutie
Er zijn zeven van dit type auto's gebouwd, dus er zijn niet veel verschillende versies.
Dino 166 F2 (1967 m.)
1967De eerste versie met een zescilinder Dino V6-motor.
- Pijp- en plaatmetaalconstructie
- Zescilinder motor
- Hij startte in 1967 slechts één keer
Dino 166 F2 (1968 m.)
1968Een zwaardere, verbeterde versie.
- 24-kleppen motor
- Verbeterde ophanging
- Brambilla en Bella behaalden de 3e en 4e plaats in het kampioenschap
166 F2 en Dino sportwagens
| Dino 166 F2 | Dino 206 SP | Dino 206 S | |
|---|---|---|---|
| Type | Formule 2 monoposto | Sportprototype | Sportprototype |
| Jaar | 1967–1969 | 1965 | 1966–1967 |
| Motor | Zescilinder Dino V6, 1,6 l | 2,0 l V6 | 2,0 l V6 |
| Geproduceerd | 7 | Prototype | 18 |
166 F2 — open-wheel monoposto's, de 206 SP en 206 S behoren tot de sportieve prototypenlijn met een grotere, 2,0 l V6; ze worden allemaal verbonden door de Dino V6-motorfamilie.
Pluspunten
- De echte Ferrari Formule 2 monoposto
- Deel van de Dino V6-motorfamilie
- Concurrent in de seizoenen 1968–1969
- Uitermate zeldzaam — slechts zeven stuks geproduceerd
Minpunten
- Niet geschikt voor straatgebruik
- Uitermate moeilijk te verkrijgen
- Korte carrière — programma beëindigd in 1969
Veelgestelde vragen
Hoeveel Ferrari Dino 166 F2's zijn er geproduceerd?
In totaal zijn er zeven auto's geproduceerd.
Had de 166 F2 een V12-motor?
Nee, hij had een zescilinder Dino V6-motor, ontworpen op basis van de Dino V6-wegauto.
Wat waren zijn grootste prestaties?
In 1968 werden Brambilla en Bellas derde en vierde in het Europese Formule 2-kampioenschap, en Chris Amon won in 1969 de Tasman Series.
Bijgewerkt 2026-10-21 · Uitvoeringen en uitrusting verschillen per markt en bouwjaar — controleer de uitrusting van de specifieke auto. · Automatisch vertaald
