Ferrari 166

Ferrari 166 krótko

„166” oznacza pojemność skokową jednego cylindra — około 166 cm³. Seria używa silnika V12 o pojemności 2,0 l. Wersje wyścigowe pojawiły się w 1948 r., a w 1949 r. — drogowy Inter, który stał się pierwszym modelem Ferrari przeznaczonym dla ulic.

Już w latach 1949–1950 te samochody odnosiły zwycięstwa w wyścigach Mille Miglia i Le Mans. Dziś 166 jest jedną z najcenniejszych części historii Ferrari.

Wersje — czym się różnią

166 MM — wersja wyścigowa, nazwana od Mille Miglia. Najsłynniejsze nadwozia to Touring „Barchetta”. 166 S i SC również zostały zaprojektowane dla sportu.

166 Inter — wersja drogowa z nadwoziami coupé i kabriolet, które produkowano w włoskich warsztatach nadwoziowych, dlatego każdy egzemplarz może się różnić. Nie mylić z późniejszymi Dino 166 P i 166 F2 — miały one silnik V6 o pojemności 1,6 l.

Silnik i technika

Silnik — konstrukcji Colombo, V12 o pojemności 2,0 l, którego moc różniła się w zależności od wersji. Wersje wyścigowe były mocniejsze niż Inter.

To technika z wczesnego okresu Ferrari, więc nie należy oczekiwać współczesnego komfortu — to samochód kolekcjonerski i historyczny.

Co sprawdzić przy zakupie Ferrari 166

Z powodu bardzo małej liczby najważniejsze są pochodzenie, numery samochodu i silnika oraz historia wyścigowa. Poproś o wszystkie dokumenty i potwierdzenie ekspertów, zwłaszcza co do oryginalności.

Wiele 166 samochodów zostało zmodyfikowanych, zrestaurowanych lub przebudowanych, dlatego dokładnie sprawdź, czy karoseria, silnik i podwozie do siebie pasują.

Zanim kupisz, skonsultuj się ze specjalistą od klasycznych Ferrari i uczestnicz w tylko zaufanych transakcjach.

Wersje wyposażenia

Wersje określone według przeznaczenia; karoserie produkowane na zamówienie.

Porównanie wersji

Jedyna wersja nadająca się do podróży – Inter. MM i S/SC – pochodzenie wyścigowe i największa wartość kolekcjonerska; ich pochodzenie i dokumenty są najważniejsze.

Najczęściej zadawane pytania