Ferrari 250 GT Berlinetta SWB: generacje, silnik i co wiedzieć przy zakupie
Ferrari 250 GT Berlinetta SWB — samochód produkowany w latach 1959–1962 z krótszym rozstawem osi. Uważany za jeden z najlepszych GT Ferrari. Przeglądamy jego generacje, silnik i to, co warto wiedzieć przy zakupie takiego kolekcjonerskiego samochodu.
250 GT SWB krótko
250 GT Berlinetta SWB (Passo Corto) zaprezentowano w październiku 1959 roku na Paryskim Salonie Samochodowym. Jego rozstaw osi wynosi 2400 mm, czyli o 200 mm krótszy niż w poprzednich 250 GT Berlinetta (2600 mm), co poprawiło prowadzenie. To jeden z najsłynniejszych GT wyścigowych tamtych czasów, który jednocześnie był samochodem drogowym.
Wyprodukowano 176 egzemplarzy, których nadwozia były stalowe lub aluminiowe, a wyposażenie — lusso (drogowe) lub wyścigowe. Model zaprojektował Giotto Bizzarrini, Carlo Chiti i młody Mauro Forghieri — ta sama drużyna, która później stworzyła 250 GTO. Samochód wygrał Tour de France Automobile w latach 1960, 1961 i 1962, a w 1961 roku pomógł Ferrari wygrać klasę GT w Mistrzostwach Konstruktorów.
Silnik i technika
Serce wszystkich modeli 250 to 3,0 l (2953 cm³) V12 Colombo. W wersji SWB jego moc wahała się od około 240 KM do około 280 KM, w zależności od wersji. Był to pierwszy GT Ferrari z tarczowymi hamulcami.
Samochód ma silnik umieszczony z przodu, napęd na tylne koła i mechaniczna skrzynię biegów. Lekkie nadwozie i dobrze dopasowana zawieszenie sprawiły, że był konkurencyjny w wyścigach, a jego wygląd zaprojektowała Pininfarina.
Wersje drogowe i wyścigowe
Wersja „Lusso“ była przeznaczona do jazdy: jest bardziej komfortowa, z lepszym wykończeniem. Wersja wyścigowa — lżejsza, z mocniejszą wersją silnika i prostszym wnętrzem.
Niektóre SWB z czasem były modyfikowane lub restaurowane w formie sportowej, dlatego oryginalna specyfikacja jest bardzo ważna. Przed zakupem sprawdź, jakiej wersji samochód został wyprodukowany i czy zachował swoją oryginalną konfigurację.
Co wiedzieć przy zakupie 250 GT SWB
To jeden z najcenniejszych kolekcjonerskich „Ferrari“, dlatego dokumenty są szczególnie ważne: sprawdź numer VIN, numer nadwozia i silnika, historię oraz, jeśli to możliwe, certyfikat „Ferrari Classiche“. Jest wiele kopii i przerobionych samochodów, dlatego przy zakupie konieczna jest niezależna ekspertyza.
Sprawdź nadwozie — uszkodzenia korozji, ślady poprzednich remontów i czy materiał nadwozia pasuje do wersji. Kapitałowy remont silnika i skrzyni biegów jest kosztowny, dlatego zapytaj, kiedy i gdzie został wykonany.
Takie samochody najczęściej sprzedawane są przez specjalistyczne firmy aukcyjne i dealerów. Przy zakupie z zagranicy, z góry sprawdź dokumenty importowe i podatki.
Wersje
Nazwy i wyposażenie różnią się w zależności od samochodu; podajemy podstawowe wersje SWB.
250 GT SWB „Lusso“
1959–1962Wersja drogowa z bardziej komfortowym wnętrzem.
- Około 240 KM 3,0 l V12
- Często — karoseria stalowa z elementami z aluminium.
- Bardziej komfortowe wnętrze.
250 GT SWB Competizione
1959–1962Wersja wyścigowa, lżejsza.
- Do około 280 KM 3,0 l V12
- Często — lekki aluminiowy nadwozie
- Prostsza wykończenie wnętrza
Porównanie wersji
| „Lusso“ | Competizione | |
|---|---|---|
| Komu pasuje | Dla kolekcjonerów szukających samochodu do jazdy po drogach | Dla kolekcjonerów szukających samochodu wyścigowego |
| Moc | Około 240 KM | Do około 280 KM |
| Nadwozie | Zazwyczaj stalowe z częściami aluminiowymi | Zazwyczaj aluminiowe |
| Cena na rynku używanych (w przybliżeniu) | €€€ | €€€ |
Dla większości kolekcjonerów i użytkowników lepiej pasuje „Lusso” — jest wygodniejsza i nadaje się zarówno do jazdy po drogach, jak i do wystaw. Competizione — dla tych, dla których najważniejsze jest wyścigowe pochodzenie.
Zalety
- Jedna z najgłośniejszych GT Ferrari
- Pierwsza GT Ferrari z tarczowymi hamulcami
- Doskonała sterowność dzięki krótkiemu rozstawowi osi
- Wyróżniająca się sportowa historia
Wady
- Bardzo wysoka cena i ograniczona oferta
- Wiele kopii i dostosowanych samochodów
- Kosztowny serwis i naprawy
Najczęściej zadawane pytania
Co oznacza SWB?
„Short Wheelbase“, czyli krótki rozstaw osi. Rozstaw osi 250 GT Berlinetta SWB wynosi 2400 mm.
Ile wyprodukowano 250 GT SWB?
W sumie 176 samochodów, zarówno drogowych („lusso“), jak i wyścigowych wersji.
W czym SWB różni się od wcześniejszych 250 GT Berlinetta?
Rozstaw osi krótszy (2400 vs 2600 mm), samochód posiada tarczowe hamulce, a sterowność jest lepsza.
Zaktualizowano 2026-10-21 · Wersje wyposażenia różnią się w zależności od rynku i rocznika — sprawdź wyposażenie konkretnego auta. · Przetłumaczono automatycznie





























